Jak jeść dobrze między rezerwacjami w restauracjach

Zarezerwowane posiłki to szczyty. Reszta dnia jest tym, czym podróż po Japonii naprawdę cię karmi. Wiele małych restauracji zamyka się na kawałek popołudnia, czasem mniej więcej od trzeciej do piątej albo później. Tabliczka powie, kiedy otwierają znowu. Stanie na chodniku z poczuciem zdrady jest dobrowolne. Konbini to nie porażka. To część kultury jedzenia.

FamilyMart, Lawson i 7-Eleven to nazwy, które mają znaczenie. Onigiri, kanapki z jajkiem, gorący smażony kurczak, porządna kawa i sałatki lepsze niż te smutne wersje z domu. Płacisz tą samą kartą IC, której używasz w pociągu. Jesz na ławce, którą tam postawili, albo zabierasz jedzenie do parku i wynosisz opakowanie. Na następnym rogu często nie ma kosza. Opakowanie zostaje twoją sprawą, dopóki kosz się nie znajdzie.

Kiedy jednak siadasz

W barze ramenowym umowa jest prosta. Zamawiasz, jesz, wychodzisz. Automat z biletami przy drzwiach jest częsty. Siadasz tam, gdzie ci wskażą. Nie siedź nad laptopem, jeśli ludzie czekają, i nie proś, żeby jedną miskę dzielić na degustację dla całego stołu. Siorb, jeśli chcesz. To normalne. Ciche dziękuję przy wyjściu wystarczy. Nie potrzebujesz przemowy.

• Konbini wypełniają popołudniową lukę i późną noc, kiedy kuchnia jest już zamknięta.
• Depachika, piętra spożywcze, to ładniejszy piknik, zwłaszcza przed pociągiem.
• Restauracje w domach towarowych na wyższych piętrach są pewne, kiedy chcesz krzesło i menu ze zdjęciami.
• Targ, taki jak Nishiki w Kioto albo Kuromon w Osace, jest do skubania wcześnie, nie na plan pełnej kolacji.

Save

Woda nie zawsze jest za darmo, a woda z kranu w łazience nie zastępuje pytania. Jeśli szklanka kosztuje, zapłać. Napiwek nadal nie jest zwyczajem. Zostawianie monet „za dobrą obsługę” dokłada komuś pracy. Jeśli chcesz okazać życzliwość, mów jasno przy zamówieniu, ułóż naczynia trochę jedno na drugie, kiedy lada jest malutka, i nie prowadź dwugodzinnej rozmowy nad pustą miską.

O diecie powiedz wcześnie

Wegetarianom, osobom bez wieprzowiny w diecie i alergikom jest w dużych miastach łatwiej niż kiedyś, a w małej kuchni nadal łatwo o błąd. Dashi i buliony chowają rybę i mięso. Powiedz o ograniczeniu, kiedy już siedzisz, krótką kartką po japońsku, jeśli ją masz, i nie wahaj się wyjść, jeśli kuchnia nie jest pewna. Onigiri z konbini z etykietą, którą da się przeczytać, bywa bezpieczniejszym obiadem. To nie kompromis, którego trzeba się wstydzić.

Zarezerwuj tę jedną kolację, której brak by cię zasmucił. Resztę posiłków zostaw lokalnym i trochę przypadkowym. Część misek, o których ludzie mówią latami, to te, których nie opisuje żaden artykuł: na ulicy, którą i tak szli, o godzinie, kiedy akurat zgłodnieli.