Pierwszy onsen: od szafki przez prysznic do kąpieli

Onsen to kąpiel w gorącym źródle, a pierwszy raz zwykle jest bardziej niezręczny w głowie niż w samej sali. Wszyscy inni przyszli się moczyć. Nie przyszli oceniać twojej techniki. Kilka nawyków i tak trzyma wodę w czystości i salę w spokoju. To te same nawyki, które Japan National Tourism Organization drukuje dla gości.

Większość łaźni jest podzielona według płci i wchodzisz nago. Strój kąpielowy zostaje w szafce. Mały ręcznik służy do mycia i do odrobiny osłony, kiedy idziesz. Do wody nie wchodzi. Kilka miejsc jest mieszanych i każe włożyć strój. Jeśli tabliczka nie jest oczywista, zapytaj w recepcji, zanim rozbierzesz się do połowy. To zwykłe pytanie.

Prysznic jest bramą do kąpieli

Myjesz się, zanim wejdziesz się moczyć. Na tym polega cała kultura łaźni, w domu i publicznie. Siadasz na stołku, bo na stojąco ochlapujesz osobę obok. Mydło, spłukanie, włosy spięte albo zawinięte. Makijaż schodzi. Przy wannie często stoi miska, więc najpierw polewasz się gorącą wodą. Dzięki temu wchodzisz spokojniej, a dla ciśnienia jest to łagodniejsze niż nagłe siadanie w bardzo gorącej wodzie. Potem składasz mały ręcznik na głowie albo na brzegu i wchodzisz powoli.

• Buty i kapcie z dworu zostają przy wejściu. Kapcie wewnętrzne zostają przed salą kąpielową.
• Telefon zostaje w szafce. Łaźnia to nie miejsce na zdjęcie w lustrze.
• Nie wkładaj do wody włosów ani ręcznika.
• Mów cicho. To bliżej cichego pokoju niż basenu.
• Nie pływaj, nie chlap i nie rób kółek. Masz się tu powoli grzać, nie ćwiczyć.
• Szybkie spłukanie siedziska i podłogi na koniec to dobry zwyczaj.

Tatuaże to praktyczna przeszkoda. Część łaźni publicznych nadal ich nie wpuszcza. Zasada ma długą historię i nie zniknęła tylko dlatego, że goście mają nadzieję, że zniknęła. Sprawdź miejsce, zanim poświęcisz godzinę na dojazd. Wiele prywatnych łaźni, które da się zarezerwować dla grupy, i sporo nowszych ryokanów mówi wprost, że tatuaże są mile widziane. Prywatna łaźnia to też właściwa odpowiedź, jeśli wspólna sala jest tą częścią, której pierwszej nocy nie chcesz.

Save

Jak długo i co potem

Dziesięć minut to porządne moczenie. Wyjdź, usiądź, napij się wody i wróć, jeśli chcesz. Cel to ciepło, nie wyczyn. Kto siedzi, aż zakręci mu się w głowie, mija się z sensem. Jeśli czujesz się dziwnie, kończysz. Za najdłuższą kąpiel nie ma nagrody.

Kolacja w ryokanie i noc z onsenem idą w parze, bo potem już nigdzie nie idziesz. Zarezerwuj nocleg, wyślij dużą torbę przodem, jeśli skaczesz między miastami, i niech kąpiel będzie tym, co robisz. Kąpiel z biletem dziennym w miejskim sento to mniejsza wersja: to samo mycie, ten sam spokój, a po godzinie jesteś z powrotem na ulicy. Jedno i drugie się liczy. Nie musisz najpierw wspiąć się na szczyt, żeby sobie na to zasłużyć.