کیوتو وقتی از دویدن دست می‌کشید بهتر کار می‌کند

کیوتو دروازه معروف بیشتری دارد از آنچه اقامت کوتاه جا دهد، و شهر کسی را تنبیه می‌کند که آن‌ها را فهرست کار بداند. اتوبوس‌ها کندند، کوچه‌ها باریک، و ساعت خوب هر جا ساعت پیش از اتوبوس‌های تور است. بدوید، و صف را به یاد می‌سپارید. نقشه کوچک‌تری را پیاده بروید، و بوی چوب را به یاد می‌سپارید.

فوشیمی ایناری روشن‌ترین مثال است. مسیر اصلی شب هم باز است، برای همین توصیه همیشه یکی است: سپیده‌دم بروید، یا دیر. تا ده دروازه‌های پایین شلوغی کند است. لازم نیست کل کوه را بالا بروید. حتی کمی بالاتر، بعد از اولین تونل متراکم توری، جمعیت نازک می‌شود. یک صبح را تنها به آن بدهید. آن را به آراشیاما و مراسم چای و شام در گیون نچسبانید. آن سه سفر است.

یک دامنه یک روز کامل است

کیومیزو-درا، کوچه‌های هیگاشیاما، و زیارتگاه یاساکا اگر بگذارید یک پیاده‌روی‌اند. وقتی معبد باز می‌شود از آنجا شروع کنید، از خیابان‌ها پایین بیایید، و بعدازظهر بدون اتوبوس در سمت گیون شهرید. نینن‌زاکا و سانن‌زاکا قشنگ‌اند و قیف هم هستند. اگر کوچه گیر کرد، خیابان موازی را بگیرید. نما از سکوی معبد اصل کار است، نه عکس پشت کلاه غریبه.

آراشیاما، در غرب، اشتباه کلاسیک دیگر است. بیشه بامبو مسیر کوتاهی است که فقط زود خالی به نظر می‌رسد. آن را با رود جفت کنید و هیچ چیز دور دیگری. قلعه نیجو گزینه سرپوشیده، تخت، و مرکزی است وقتی اتاق و در نقاشی‌شده می‌خواهید به‌جای تپه دیگر. بازار نیشیکی پیاده‌روی غذاست، بهترین اواخر صبح، و سر راه همه‌چیز نیست. نزدیک شبکه مرکز شهر است. آن را در روزی بگذارید که از قبل آنجا هستید.

Save

اتوبوس، دوچرخه، و عصری که باید حفظ کنید

مترو کوتاه و مفید است. اتوبوس همه‌جا می‌رود و می‌خزد. تاکسی برای پرش بین دو تپه اغلب کرایه مهربان‌تری است، تقسیم بین دو نفر، از چهل دقیقه در اتوبوس پر با کوله‌روز روی زانو. دوچرخه در خیابان تخت دوست‌داشتنی است و ایده بدی است اگر چک نکرده باشید کجا می‌شود پارک کرد. دوچرخه‌ای که جای غلط مانده وقتی از معبد بیرون می‌آیید می‌تواند رفته باشد.

یک عصر را برای گیون بدون شکار دوربین نگه دارید. ممکن است مایکو را ببینید که بین قرارها حرکت می‌کند. ممکن است نبینید. دنبال کردن یکی، یا بستن کوچه خصوصی برای عکس، داستانی است که ساکنان کیوتو از آن خسته‌اند. راه بروید، بخورید، به فانوس‌ها نگاه کنید، و بگذارید آدم آدم باشد. مسیر فیلسوف، بین گینکاکو-جی و نانزن-جی، حال مخالف است: کانال، نیم ساعت اگر نایستید، بلندتر اگر درخت‌ها کاری می‌کنند. پیاده‌روی است، نه مهر.

برنامه سه روز کیوتو سپیده‌دم فوشیمی، یک دامنه، یک صبح سمت غرب یا قلعه، و بازار را پوشش می‌دهد. روز چهارم وقتی است که کیوتو مثل جایی حس می‌شود که می‌مانید، نه جایی که جمع می‌کنید. اگر فقط یک روز از اوساکا دارید، یک ناحیه را انتخاب کنید و با قطاری که برنامه کردید بروید. می‌توانید شهری را دوست داشته باشید که تمامش نکرده‌اید.