Dzień w Nikko z Tokio: chramy albo jezioro Chuzenji

Nikko jest na tyle blisko Tokio, że kusi na jeden dzień, i na tyle rozległe, że karze tego, kto chce chramy i jezioro przed kolacją. Toshogu i świątynie światowego dziedzictwa to jeden dzień. Jezioro Chuzenji i wodospad Kegon leżą na górze, a wjazd prowadzi drogą Irohazaka. Ten autobus to osobny dzień, zwłaszcza gdy przyjechałeś dla liści.

Najprostszy pociąg to Tobu z Asakusy. Limited express jedzie około dwóch godzin, a do biletu podstawowego dokupujesz miejsce z rezerwacją. Wolniejsze połączenie kosztuje mniej i trwa dłużej. Trasę JR da się przejechać z przesiadką, jeśli bilety, które już masz, pokrywają odcinek JR. Gdy nie pokrywają, Tobu jest spokojniejszym wyborem ze wschodniej strony Tokio. Jeśli kupujesz karnet, porównaj go z autobusami, którymi naprawdę pojedziesz. Karnet z jeziorem, które postanowiłeś pominąć, zostaje pamiątką.

Wybierz jedną połowę Nikko

Jeśli celem są chramy, zostań w miasteczku. Most Shinkyo, Rinno-ji, Toshogu, Futarasan. To pełny spacer od porannego pociągu i domknięty dzień. Zabudowa jest gęsta, a przejścia między budynkami krótkie. Błędem jest brać je za rozgrzewkę przed jeziorem.

• Tylko chramy: jeden dzień jest uczciwy, także w tłoczny weekend, jeśli ruszysz wcześnie i zostawisz górę w spokoju.
• Także jezioro: tylko w cichy dzień powszedni i tylko wtedy, gdy godzisz się na długi dzień i czekanie na drodze Irohazaka.
• Jezioro jako cel: śpij na górze. Biuro turystyczne Nikko poleca to na tygodnie listowia, żebyś był na zewnątrz, zanim przyjadą autobusy.

W sezonie liści autobus, który w rozkładzie jest krótki, potrafi jechać dużo dłużej. To powód, żeby wybrać wcześniej, a nie żeby stać na drodze. Prognoza listowia wyznacza słynnym ogrodom w miastach listopad i początek grudnia. Wyższe tereny wokół Nikko przebarwiają się wcześniej. Październik to uczciwy miesiąc, żeby być na górze, i słaby miesiąc, żeby oczekiwać, że Kioto dotrzyma mu kroku.

Save

Powrót jest częścią wizyty

Ostatni limited express, w którym jeszcze znajdziesz miejsce siedzące, jest prawdziwą godziną zamknięcia. Dzień, który po chramach dokłada wodospad, często kończy się staniem w ciemnym pociągu. To wysoka cena za jeszcze jedno zdjęcie. Zjedz w Nikko, zanim wsiądziesz, albo przy hotelu po powrocie. Nie planuj kolacji w Tokio na godzinę po jeziorze, którego jeszcze nie opuściłeś.

Jeśli zostajesz na noc nad jeziorem, wizytą jest następny poranek. Mniej ludzi i autobus w dół, gdy skończysz, a nie gdy gaśnie światło. Chramy mogą być dniem później albo dniem, który opuszczasz. Nikko nie jest listą do odhaczenia.

Niech rezerwacja wie, które Nikko masz na myśli. Pokój w miasteczku chramów i wschód słońca nad Chuzenji dzieli ta sama droga, która stanęła po południu. Noce decydują, gdzie się budzisz. Tutaj decydują o wysokości.