โอซาก้าหลังหกโมงในญี่ปุ่น เมื่อเมืองหิว

โอซาก้าเปิดเผยตัวเองหลังหกโมง คลองติดไฟ ป้ายดังขึ้น และอาหารเย็นเลิกเป็นแผนแล้วกลายเป็นแผน คุณใช้เช้าที่ที่เงียบกว่าได้ เมืองคาดว่าคุณจะกลับนัมบะเมื่อหิว

ตลาดคุโรมงคือเวอร์ชันเช้าของความอยากเดียวกัน แผง อาหารทะเล ของกินที่ยืนทาน ไปก่อนอาหารกลางวัน เมื่อจุดหมายคือของเล็กสองสามอย่าง ไม่ใช่งานเลี้ยงที่ยกเลิกอาหารเย็น แผงจำนวนมากทยอยปิดช่วงสาย ถ้าถึงสี่โมงคุณพลาดเหตุผลที่ไป และคุณมาก่อนสำหรับโดทงโบริ

กินสิ่งที่บล็อกนั้นมีชื่อ

โอโคโนมิยากิและทาโกยากิเป็นคำซ้ำซากเพราะเป็นสิ่งที่คนต่อคิวจริง นั่งเคาน์เตอร์ถ้าได้ ดูคนทำ สั่งอย่างหนึ่ง และอย่าสร้างการคลานแปดร้านที่ต้องกิน คุณจะไม่สนุกร้านที่ห้า คุชิกัตสึ ไม้เสียบชุบเกล็ดขนมปังรอบชินเซไก มีกฎหนึ่งข้อที่ไม่ใช่มุก: ซอสใช้ร่วมกัน จึงจิ้มครั้งเดียว การจิ้มครั้งที่สองคือวิธีเรียนรู้กฎจากคนแปลกหน้า

• โดทงโบริและนัมบะ สำหรับการเดินกลางคืนและมื้อนั่ง ไม่ใช่ขนมหกอย่าง
• คุโรมง สายเช้า แล้วออกก่อนอิ่มเกินจะสนใจอาหารเย็น
• ชินเซไก ถ้าอยากได้หอคอย คุชิกัตสึ และโอซาก้าที่ดังกว่าและเก่ากว่า
• อุเมดะ เมื่ออยากได้วิวหรือห้างและมื้อที่สงบกว่า

Save

ปราสาทโอซาก้าคือโปสการ์ดกลางวัน สวนคือส่วนที่สบาย ปราการเป็นพิพิธภัณฑ์ในอาคารที่สร้างใหม่ คุ้มถ้าคุณชอบวิวและเรื่อง และข้ามได้ง่ายถ้าคุณอยากอยู่ในตลาดมากกว่า อย่าข้ามเมืองเพื่อปราสาทแล้วสัญญาตัวเองกับยูนิเวอร์แซลสตูดิโอด้วย สวนสตูดิโอเป็นวันของมันเอง มีเวลาเข้าตามนัด และไม่จับคู่กับการเดินกิน

เกียวโตและนาราอยู่ใกล้ และนั่นคือกับดัก

ทั้งสองเมืองเป็นรถไฟที่ง่ายจากโอซาก้า ซึ่งยั่วยุให้คนทำสามเหลี่ยม: ปราสาทเก้าโมง เกียวโตเที่ยง นาราสี่โมง โดทงโบริสองทุ่ม คุณจะเห็นประตู กวาง และโถงสถานี เลือกทริปวันเดียว นอนในโอซาก้าถ้าอยากได้ตอนเย็น เพราะอาหารคือเหตุผลที่คนจำนวนมากเลือกเมืองนี้ตั้งแต่แรก โรงแรมในนัมบะหรือชินไซบาชิหมายความว่าการเดินกลับบ้านเป็นส่วนของคืน โรงแรมที่ไกลขึ้นไปตามรถไฟใต้ดินหมายความว่าคุณเริ่มตรวจรถไฟขบวนสุดท้ายกลางของหวาน

เว้นเย็นหนึ่งคืนไว้โดยไม่จอง โอซาก้าเก่งทางเลือกที่สอง ที่ที่มีสามที่นั่งและเมนูสั้น เมื่อเคาน์เตอร์ดังเต็ม ยืนในแสง กินของร้อน และปล่อยให้ป้ายเป็นความบันเทิง คุณไม่ต้องโพสต์ใต้ทุกป้าย