Φωτογραφία στην Ιαπωνία όταν δεν είσαι επαγγελματίας

Οι καλύτερες φωτογραφίες από ένα ταξίδι στην Ιαπωνία είναι συνήθως αυτές που τραβήχτηκαν δέκα βήματα στο πλάι από εκεί που σταμάτησαν όλοι οι άλλοι. Δεν χρειάζεσαι δεύτερο σώμα μηχανής. Χρειάζεσαι λίγη υπομονή, και τη συνήθεια να καταλαβαίνεις πότε έχεις γίνει εμπόδιο.

Ένα τηλέφωνο φτάνει για σχεδόν κάθε καρέ που θέλει πραγματικά ένας ταξιδιώτης: μια πύλη το πρωί, ένα μπολ ράμεν, μια διάβαση το σούρουπο, ένα βουνό αν φύγει το σύννεφο. Η νυχτερινή λειτουργία καλύπτει το νέον. Αυτό που το τηλέφωνο δεν διορθώνει είναι ένα άτομο που στέκεται στη μέση ενός μονοπατιού ναού ενώ μια σχολική ομάδα πατάει στη λάσπη για να περάσει από δίπλα.

Άνθρωποι, ναοί και η διαγραμμένη μηχανή

Ο Εθνικός Οργανισμός Τουρισμού της Ιαπωνίας είναι σαφής σε αυτό. Ρώτα πριν φωτογραφίσεις ένα άτομο, τον πάγκο ενός μαγαζιού ή ένα δωμάτιο που δεν είναι δημόσιος δρόμος. Μια μικρή χειρονομία δουλεύει όταν τα ιαπωνικά σου δεν φτάνουν. Αν κάποιος σε διώξει με το χέρι, εκεί τελειώνει η συζήτηση. Τα παιδιά, το προσωπικό του ναού και οι μάικο στο Κιότο δεν είναι σκηνικό. Μια λήψη με τηλεφακό ενός ερμηνευτή που δεν συμφώνησε παραμένει λήψη στην οποία δεν συμφώνησε.

Οι ιεροί χώροι είναι σημειωμένοι. Μια μηχανή με μια γραμμή διαγραφής σημαίνει στοπ, ακόμη και αν η αίθουσα είναι όμορφη και ακόμη και αν το άτομο μπροστά σου σπάει ήδη τον κανόνα. Το φλας σε έναν μισοσκότεινο ναό είναι ο πιο γρήγορος τρόπος να ενοχλήσεις και το προσωπικό και τους ανθρώπους που προσπαθούν να δουν. Πολλές αίθουσες λατρείας απλώς δεν θέλουν καθόλου φωτογραφίες. Το μονοπάτι έξω, η πύλη, ο κήπος αν το εισιτήριο λέει ότι οι φωτογραφίες επιτρέπονται: αυτή είναι η εικόνα.

• Τράβα, και μετά βγες από τη ροή. Μην στέκεσαι στη μέση μιας πύλης ή μιας διάβασης.
• Κλείσε το φλας σε ναούς, εστιατόρια και τρένα.
• Άφησε το τρίποδο, εκτός αν έχεις ελέγξει τους κανόνες. Μερικοί κήποι και σταθμοί τα απαγορεύουν.
• Φωτογράφισε το δικό σου γεύμα, γρήγορα. Το ράμεν δεν περιμένει, ούτε και η ουρά.
• Κράτα το κλείστρο ήσυχο στο τρένο, και μην φωτογραφίζεις τους άλλους επιβάτες.

Φως που κάνει τη δουλειά για σένα

Το πρωί είναι η εύκολη νίκη. Το Μέιτζι Τζίνγκου, το Φουσίμι Ινάρι και το Σενσό-τζι μοιάζουν με τον εαυτό τους πριν φτάσουν οι ομάδες των γκρουπ. Το πλάγιο φως σε ξύλο και πέτρα είναι πιο ευγενικό από το μεσημέρι. Αν μπορείς να είσαι σε μια διάσημη πύλη όσο κάνει ακόμη δροσιά, θα τραβήξεις λιγότερες φωτογραφίες και θα κρατήσεις περισσότερες.

Save

Η βροχή δεν είναι χαμένη μέρα για φωτογραφία. Ομπρέλες, σκούρα πέτρα και νέον σε μια λακκούβα θα κάνουν περισσότερα από άλλο ένα ηλιόλουστο στιγμιότυπο του ίδιου πύργου. Κουβάλα ένα πανί για τον φακό και μια στεγασμένη στοά για να χωθείς. Σε ένα εστιατόριο, ένα καρέ του μπολ από ψηλά φτάνει. Μετά φάε. Ο μάγειρας δεν το σέρβιρε για να κρυώσει ενώ τέσσερα άτομα εγκρίνουν τη γωνία.

Αν ένας φύλακας δείξει το τρίποδό σου, μάζεψέ το και χαμογέλα. Η εικόνα που ήθελες είναι σχεδόν πάντα διαθέσιμη στο χέρι αν ακουμπήσεις σε έναν στύλο, ξεφυσήσεις και τραβήξεις τρία καρέ αντί για τριάντα. Το ταξίδι συνεχίζεται όσο τις επεξεργάζεσαι.