Japonya'da fotoğraf: yolu kapatmadan, flaşsız çekmek

Japonya gezisinden çıkan en iyi fotoğraflar, genellikle herkesin durduğu yerin on adım yanından çekilenlerdir. İkinci bir makineye ihtiyacınız yoktur. Biraz sabır ve ne zaman engel olduğunuzu fark etme alışkanlığı yeter.

Bir telefon, gezginin gerçekten istediği hemen her kare için yeter: sabah bir kapı, bir kase ramen, alacakaranlıkta bir geçit, bulut açılırsa bir dağ. Gece modu neonu halleder. Telefonun düzeltemediği şey, bir okul grubu etrafından dolanmak için çamura basarken tapınak yolunun ortasında duran kişidir.

İnsanlar, tapınaklar ve üzeri çizili makine

Japonya Ulusal Turizm Örgütü bu konuda açıktır. Bir kişiyi, bir dükkân tezgâhını ya da kamuya açık sokak olmayan bir odayı çekmeden önce sorun. Japoncanız yetmezse küçük bir işaret yeter. Biri sizi eliyle savarsa konuşma orada biter. Çocuklar, tapınak görevlileri ve Kyoto'daki maiko manzara değildir. Razı olmamış bir sanatçının teleobjektif karesi, hâlâ onun razı olmadığı karedir.

Kutsal mekânlar işaretlidir. Üzeri çizili bir fotoğraf makinesi, salon güzel olsa da, önünüzdeki kişi kuralı çoktan bozuyor olsa da dur demektir. Loş bir tapınakta flaş, hem görevlileri hem görmeye çalışanları kızdırmanın en hızlı yoludur. Birçok ibadet salonu fotoğrafı hiç istemez. Dışarıdaki yol, kapı, bilet fotoğrafa izin diyorsa bahçe: kare budur.

• Çekin, sonra akışın dışına çıkın. Bir kapının ya da geçidin ortasında dikilmeyin.
• Tapınaklarda, restoranlarda ve trenlerde flaşı kapatın.
• Kurallara bakmadan tripod kurmayın. Kimi bahçe ve istasyon bunları yasaklar.
• Kendi yemeğinizi çabucak çekin. Ramen beklemez, kuyruk da.
• Trende deklanşörü kısık tutun ve diğer yolcuları fotoğraflamayın.

İşi sizin yerinize yapan ışık

Sabah işin kolay kısmıdır. Meiji Jingu, Fushimi Inari ve Senso-ji, tur grupları gelmeden kendileri gibi durur. Ahşap ve taşın üzerindeki yan ışık, öğle ışığından yumuşaktır. Ünlü bir kapıya hava hâlâ serinken varırsanız daha az kare çekersiniz ve daha çoğunu saklarsınız.

Save

Yağmur, boşa giden bir fotoğraf günü değildir. Şemsiyeler, koyu taş ve bir su birikintisindeki neon, aynı kulenin bir güneşli karesinden fazlasını yapar. Objektif için bir bez taşıyın ve sığınacağınız kapalı bir çarşı bulun. Restoranda kasenin üstten tek karesi yeter. Sonra yiyin. Aşçı tabağı, dört kişi açıyı onaylarken soğusun diye kurmadı.

Bir görevli tripodunuzu gösterirse toplayın ve gülümseyin. İstediğiniz kare, bir direğe yaslanıp nefesinizi vererek otuz yerine üç kare çekerseniz neredeyse her zaman elle çıkar. Siz kareleri düzenlerken gezi sürmektedir.