Hanami pikniği: çiçeklerin altında kimseyi rahatsız etmeden

Kiraz ağacının altındaki mavi örtü, hanami karesidir. İnsanlar çiçek seyretmekten söz ederken kastettikleri piknik budur. Bir fotoğrafı kopyalayıp kapıdaki tabelayı atlarsanız da en kolay ters giden şey odur. Âdet ortaktır. İzin yereldedir. Ueno ile Maruyama aynı park değildir.

Sıradan hali basittir. Biri erken gelir, grubun boyunda bir örtü serer ve yanında kalır. Üzerinde isim ve başlangıç saati yazan bir örtü, ofislerin yakınında tanıdık bir görüntüdür, çünkü insanlar iş çıkışı gelir. Üzerinde kimse olmayan örtü rezervasyon değildir. Bazı parklar onu katlar. Ünlü yerlerde iyi zemin, hafta sonunda sabahın geç vaktinde biter. «Varınca bakarız» ayakta kalmak demektir.

Çantanızı açmadan kapıdaki yazıyı okuyun

Kyoto'daki Maruyama Parkı, ziyaretçilere o mavi piknik örtülerini sermemelerini ve ağaçların keyfini yürüyerek çıkarmalarını söylemiştir, özellikle ünlü salkım kirazın çevresinde. Başka parklar pikniğe izin verir, mangalı yasaklar. Birkaçı alkolü yasaklar. Akşam saatleri değişir. Asıl işe yarayan, Japonya Ulusal Turizm Örgütü'nün daha genel uyarısıdır: görgünüz, yeri bir sonraki bahara kadar sağlam tutmanın parçasıdır. Ayrıntılı liste Japonca ve çoğu zaman İngilizce bir panodadır. O panoyla beş dakika, görevliyle bir tartışmayı önler.

• Örtüyü, üzerine gerçekten oturacak insanların boyunda tutun.
• Örtünün yanında biri kalsın. Boş örtü rezervasyon değildir.
• Bir dalı kadraja almak için yolu, kapıyı ya da tabelayı kapatmayın.
• Çiçek dallarını çekmeyin, bükmeyin, kırmayın. Buna eski bir söz vardır: kiraz ağacını kesen ahmaktır.
• Gövdenin altındaki toprak çıplaksa örtüyü köklerin üstüne sermeyin.
• Her şişeyi ve ambalajı dışarı taşıyın. Çöp kutuları bilerek az tutulur.

Ağaçların altında içmek pek çok piknik parkında normaldir. Örtüdeki bira ve sake skandal değildir. Üç örtü öteye bağırmak, şişeyle yollarda dolaşmak ya da parkı bar gibi kullanmak insanı yoran kısımdır. Bir park alkolü yasaklıyorsa bunu yazar. Blogdan önce tabelaya inanın.

Save

Yemek, gece ışıkları ve dönüş yolu

Grupların çoğu yemeği aynı gün alır. Konbini, gayet iyi bir hanami öğle yemeği çıkarır: onigiri, sandviç, kızarmış tavuk, bir iki tatlı. Bazı parklarda tezgâh vardır. Evden özel bir piknik takımına ihtiyacınız yok. Çöp için bir poşete ihtiyacınız var, çünkü Japonya'da zarif olan, çimeni bulduğunuz gibi bırakmaktır. Çöp kutusu bulamazsanız poşet sizinle istasyona kadar gelir.

Ağaçları aydınlatan yerlerde keyfin yarısı yozakura'dadır. Ueno, zirve haftalarında akşam saatleri uygulamıştır. Maruyama'nın gece kirazı bir Kyoto geleneğidir. Üstünüze bir kat alın. Mart sonu yaz değildir ve saat dörtte ılık gelen bir park saat sekizde soğuk gelebilir. O yılın ışık tarihlerine bakın. Bütün ay boyunca yanmazlar ve ağaçların hâlâ dolu olacağının sözü de değildir.

Çimenlikte yer kalmadıysa pikniği bırakın. Meguro Nehri boyunca bir yürüyüş ya da ücretli bir bahçede bir saat, kötü bir zemin parçasından ve ayak altında kaldığınız hissinden daha iyi bir saattir. Çiçekler bir gösteri istemez. Yukarı bakmanızı, sonra yeri derli toplu bırakmanızı ister.