برنامه هیروشیما و میاجیما برای یک روز با دقت

هیروشیما شهری است که مردم سعی می‌کنند از کیوتو در یک روز سراسیمه تا کنند، و شهر برای آن عجله بیش از حد جدی است. اگر نزدیک بخوابید و زود شروع کنید می‌توانید پارک یادبود صلح و میاجیما را با هم ببینید. اگر موزه توقفی در راه ناهار بامزه‌ای باشد که ظهر رزرو کرده‌اید، خوب نمی‌بینیدشان.

پارک و گنبد بمب اتمی به هم نزدیک‌اند. موزه بخشی است که وقت می‌گیرد، و باید بگیرد. صبح یک بلوک واقعی به آن بدهید، چیزی حدود دو ساعت اگر داخل می‌روید، و برنامه شاد را آن سوی در روی هم نچینید. تراموا از محدوده ایستگاه کوتاه است. از کلان‌شهر رد نمی‌شوید. لحن روز را عوض می‌کنید، و روز بعد از آن به لبه آرام نیاز دارد.

جزیره کشتی است، نه پس‌زمینه

میاجیما یک کشتی کوتاه از میاجیماگوچی است. زیارتگاه ایتسوکوشیما و توری بزرگ دلیل آمدن مردم‌اند. توری در مد بالا در آب می‌ایستد و در جزر روی شن. هر دو دیدنی‌اند، و یک عکس نیستند. جدول جزر و مد روز می‌گوید کدام را می‌گیرید. اگر نسخه آب را می‌توانید بگیرید، همان وقت بروید. اگر شن را گرفتید، بیرون بروید و به عقب نگاه کنید. به دریا غر نزنید که کار دریا را می‌کند.

• اگر غذای شهر و صبح آسان موزه می‌خواهید در هیروشیما بمانید.
• اگر جزیره را بعد از رفتن قایق‌های روز می‌خواهید در میاجیما بمانید. عصر جای دیگری است.
• گوزن روی جزیره زندگی می‌کند. تابلوها می‌گویند غذا ندهید. اینجا نارا نیست.
• زیارتگاه ساعت و هزینه دارد. نمای توری از ساحل بخشی است که هر طور باشد می‌توانید داشته باشید.
• از کیوتو یا اوساکا، مسیر آن‌قدر بلند است که برگشت همان روز یک روز بلند است. شب در هیروشیما آن را عوض می‌کند.

Save

اگر سر ناهار روی جزیره‌اید آنجا بخورید. صدف کبابی معروف در فصل چیز واقعی است و بیرون فصل متن توریستی. هر کدام اگر گرسنه باشید خوب است. تله‌کابین بالای تپه اضافه است، مفید وقتی زیارتگاه شلوغ است و منظره می‌خواهید، و اگر زمان کشتی از قبل تنگ است آسان می‌شود حذفش کرد.

شکلی که در یک روز جا می‌شود

اول موزه و پارک، وقتی سرحالید. تراموا به سمت ایستگاه، قطار یا تراموا و کشتی به جزیره، زیارتگاه و پیاده‌روی، کشتی برگشت پیش از آنکه اتصال را حدس بزنید. اگر موزه طولانی شد، بگذارید. میاجیما بعدازظهر هنوز آنجاست. برعکس، عجله در موزه تا سلفی در جزر خاصی بگیرید، نسخه‌ای است که مردم بعداً از آن بدتر احساس می‌کنند.

اگر روز دوم دارید، صبح را روی جزیره بگذرانید و شهر را برای وعده‌ای آرام‌تر بگذارید، یا برعکس بروید و محله‌ای را قدم بزنید که پارک نیست. هیروشیما فقط بدترین روز تاریخش نیست. جایی است که مردم زندگی می‌کنند، با تراموا و اوکونومیاکی و ایستگاهی که کار می‌کند. یک روز با دقت می‌تواند یادبود و توری را نگه دارد. روز دوم راه آشنا شدن با بقیه است.