نارا، گوزن‌ها، و بعدازظهری آرام‌تر

نارا همان سفر یک‌روزه‌ای است که مردم به‌خاطر شهرت گوزن‌ها اضافه می‌کنند، و بعد عجله می‌کنند چون کیوتو منتظر است. خود پارک، دیدار است. اگر یک صبح و پیاده‌روی بدون شتاب تا ایستگاه به آن بدهید، سخاوتمند به نظر می‌رسد. اگر نود دقیقه بین دو شهر دیگر به آن بدهید، مثل باغ‌وحشی می‌شود که برایش صف کشیده‌اید.

از کیوتو، خط کینتتسو تا ایستگاه کینتتسو-نارا به پارک نزدیک‌تر است. JR نارا پیاده‌روی طولانی‌تری دارد. مسیر خیلی کمتر از یک ساعت است، برای همین روز وسوسه‌انگیز است و پر کردنش هم آسان. بعد از صبحانه از کیوتو بروید، نه بعد از معبدی که از قبل بالا رفته‌اید.

اول تالار، بعد گوزن‌ها، بعد هیچ کار زیرکانه‌ای

تودای‌جی تالار چوبی بزرگ و بودای بزرگ است. پیش از آنکه خسته شوید و پیش از آنکه صبرتان را صرف گوزن‌ها کنید آن را ببینید. خود راه رسیدن از میان پارک، لذت است. داخل، چند دقیقه آرام به تالار بدهید. معبد است، نه فقط عکس یک مجسمه. ورودی هزینه دارد و ممکن است صف باشد. صبح کمک می‌کند.

گوزن‌ها حیوانات وحشی‌اند که یک حقه یاد گرفته‌اند. بعضی‌شان وقتی کراکر می‌خواهند تعظیم می‌کنند. دلپذیر است، و در عین حال یک درخواست است. کراکرهایی را بخرید که برای آن‌ها فروخته می‌شود، کراکر را صاف جلو ببرید، و گوزنی را که دیگر خورده اذیت نکنید. کیف و لباس را گاز می‌گیرند، و وقتی این کار را می‌کنند بامزه نیستند. کاغذ، نقشه، یا خوراکی جیب را به آن‌ها ندهید. اگر تابلویی در جایی می‌گوید غذا ندهید، همان‌جا غذا ندهید.

Save

کاسوگا و راه برگشت

کاسوگا تایشا، با فانوس‌هایش، توقف دوم است اگر پاهایتان همراهی کنند. لب پارک است و به کسانی پاداش می‌دهد که برای قطار زمان‌دار نمی‌دوند. اگر بعد از تودای‌جی تمام شدید، تمام شده‌اید. روی نیمکتی بنشینید که گوزن از قبل اشغال نکرده و چیزی بخورید. نارا برای ناهار رستوران دارد. لازم نیست گرسنه و قهرمانانه به کیوتو برگردید.

برای عصری که واقعاً می‌خواستید به کیوتو یا اوساکا برگردید. نارا در شب می‌تواند زیبا و خلوت باشد، و اگر قصد ماندن نداشتید می‌تواند ردیفی از مغازه‌های بسته باشد. سفر یک‌روزه باید عمدی تمام شود. یک پارک، یک تالار، یک گله حیوان که در خواستن غذا از شما در نه گفتن ماهرترند. این یک دیدار کامل است. پیش از شام به شهر سوم نیاز ندارید.