عکس شب در توکیو و اوساکا

شهرهای ژاپن شهرتشان را بعد از تاریکی به دست می‌آورند، و هر کس را تنبیه می‌کنند که پیاده‌رو را استودیو بداند. تابلوها روشن‌اند. پیاده‌روها باریک. عکسی که می‌خواهید واقعی است. کسی هم که پشت سرتان می‌خواهد به خانه برود واقعی است.

زودتر از آنچه فکر می‌کنید شروع کنید. ساعت آبی، چند دقیقه بعد از غروب که آسمان هنوز رنگ دارد و تابلوها روشن شده‌اند، به گوشی مهربان‌تر از شب کامل است. در توکیو ممکن است یعنی شیبویا وقتی هنوز چهره می‌بینید. در اوساکا ممکن است یعنی کانال دوتونبوری پیش از آنکه پل گره آدم شود. می‌توانید دیرتر بمانید. اولین قاب‌های خوب معمولاً همان‌های زودند.

کجا بایستید، و کجا نه

در شیبویا، از لبه تقاطع بگیرید یا از پنجره بالا اگر ساختمانی عموم را راه می‌دهد. خود شلوغی راه است. ایستادن در آن برای عکس افق راه لگد خوردن کیف است و از دست دادن نور. شینجوکو پهنه بزرگ‌تر برج‌ها را دارد. سمت شرق دور ایستگاه کافی است. کابوکیچو نئون شدید است و پرسه راحت برای هر گروهی نیست. اومویده یوکوچو، کوچه بارهای کوچک، عکسی از ورودی است. جایی نیست که با کوله‌پشتی و صفحه روشن سد شود.

برج توکیو و Skytree هر دو از فاصله بهتر کار می‌کنند تا از صف پای خودشان. کوچه فرعی، پل، یا پنجره هتلی را انتخاب کنید که از قبل پرداخته‌اید. در اوساکا، تابلوی Glico و کانال قابی است که همه می‌شناسند. بگیرید، بعد از پل ابیسو کنار بروید تا نفر بعد بتواند. بعد از باران بازتاب‌ها تزئین را برایتان می‌کنند. فیلتری لازم ندارید که نارنجی را نارنجی‌تر کند.

Save

• به چیزی ثابت تکیه دهید و بگذارید حالت شب کار را بکند. فلاش صحنه را می‌شوید و مردم را کور می‌کند.
• برای زاویه تمیزتر از نرده بالا نروید. زاویه تمیزتر ارزش کانال را ندارد.
• بین عکس‌ها گوشی را زیپ کنید. خیابان شلوغ شب جایی است که گوشی از جیب می‌رود.
• چتر کوچک در قاب خوب است. چتری که به گوش غریبه فرو برود نه.

پیاده‌روی را با قطاری تمام کنید که هنوز می‌رسید

پیش از ترک اتاق آخرین قطار برگشت به هتل را پیدا کنید. در خیلی از خط‌های شهری حدود نیمه‌شب است، و در بعضی راه‌آهن‌های خصوصی زودتر. از دستش بدهید و در صف تاکسی هستید که به ساعت آبی شما اهمیت نمی‌دهد. اگر هتل آن سوی شهر است، حاشیه بگذارید. شب خوب عکس شامل بخشی است که روی سکوی درستید، و به عکس‌هایی نگاه می‌کنید که از قبل گرفته‌اید.

پیش از آنکه گرسنه و بداخلاق شوید بخورید. پیشخوانی در شینجوکو یا خوراکی ایستاده نزدیک دوتونبوری کافی است. مجبور نیستید پیاده‌روی عکس را به شکار رستوران تبدیل کنید. شهر از قبل کار دیداری را می‌کند. کار شما این است که متوجه شوید، راه را باز نگه دارید، و به خانه برسید.