วันฝนในญี่ปุ่นยังเป็นวันที่ดีได้

ญี่ปุ่นตอนฝนไม่ใช่ญี่ปุ่นที่ยกเลิก มันเป็นเวอร์ชันที่มืดกว่า เงียบกว่า รองเท้าแย่กว่า และบะหมี่ดีกว่า ผู้มาเยือนที่เสียวันคือคนที่มีแต่แผนกลางแจ้งและไม่มีร่ม ผู้มาเยือนที่ทำได้ดีซื้อร่มใสที่ร้านสะดวกซื้อแรกและเปลี่ยนลำดับรายการ

รถไฟไม่หยุดเพราะฝนธรรมดา การจองของคุณยังอยู่ สิ่งที่เปลี่ยนคือการเดินระหว่างสถานีกับประตู และความอยากยืนในสวน ใส่สิ่งในร่มในวันที่เปียก และจุดชมวิวในวันที่พยากรณ์ดีขึ้น คุณวางทั้งสองอย่างไว้แล้ว คุณไม่ต้องแกล้งว่าลำดับศักดิ์สิทธิ์

ที่ที่สร้างมาสำหรับอากาศ

ห้างสรรพสินค้าคือวังวันฝนที่ไม่มีใครร้องเพลง ชั้นอาหาร เดปาจิกะ คือมื้อกลางวัน การล่าของขวัญ และวิธีอยู่ท่ามกลางคนโดยไม่ยืนในแอ่งน้ำ พิพิธภัณฑ์ พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และพื้นที่ teamLab ใหญ่คือเวอร์ชันมีตั๋วของความคิดเดียวกัน อาเขตช็อปมีหลังคา โชเท็งไก ให้คุณเดินย่านและแห้งเป็นส่วนใหญ่ เกียวโตมีซอยที่ชายคาทำงานครึ่งหนึ่ง โอซาก้ามีทางใต้ดินรอบสถานีที่ยาวกว่าที่คุณคาด

วัดตอนฝนมักเป็นตัวเองมากกว่าวัดตอนเที่ยงเดือนสิงหาคม หินเข้มขึ้น มอสดูตื่น และฝูงชนบางเพราะคนอื่นก็อ่านพยากรณ์ ความเสี่ยงคือขั้นลื่นและแผนที่เปียก สวมรองเท้าที่เดินได้จริง ร่มกระดาษจากร้านสวยสิบนาทีและน่าเศร้าสามชั่วโมง ร่มร้านสะดวกซื้อคือเครื่องมือที่ใช้ได้ เช็ดให้แห้งและใส่ถุงก่อนขึ้นรถไฟ การหยดบนพื้นตู้คือความเสียมารยาทเล็ก ๆ ที่สะสม

Save

ชุดเล็ก และสิทธิ์ที่จะช้าลง

เสื้อกันฝนพับได้ ถุงเท้าสำรองในกระเป๋าวัน และถุงพลาสติกสำหรับร่มเปียก จะทำได้มากกว่าผ้าคลุมฝนหรูที่คุณจะไม่ใส่ ในเดือนมิถุนายนฝนอาจตั้งหลักเป็นวัน ในเดือนกันยายนอาจเป็นไต้ฝุ่น ซึ่งเป็นคำสั่งคนละแบบ: ตามโรงแรมและกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ข้ามชายฝั่งและกระเช้า และให้พิพิธภัณฑ์เป็นแผนทั้งหมด อย่าเดินเส้นทางดังเพราะบล็อกบอกว่าเส้นทาง "ใช้ได้ในฝนปรอย"

ให้วันมีโครงเล็กลง พิพิธภัณฑ์หนึ่ง มื้อกลางวันยาวหนึ่ง ร้านหนึ่งที่คุณจะข้ามตอนแดด และอ่างเร็วขึ้นถ้ามี คุณจะจำเสียงฝนบนชายคาศาลเจ้าชัดเท่าภาพพาโนรามาฟ้าใส บางทีชัดกว่า ภาพพาโนรามาฟ้าใสดูคล้ายกันหมดนิดหน่อย