คานาซาวะในญี่ปุ่น เมื่ออยากได้สวนมากกว่าทางแยก

คานาซาวะคือเมืองที่คนเพิ่มเมื่อโตเกียวรู้สึกเหมือนสถานี และเกียวโตรู้สึกเหมือนตารางเวลา มีสวนดัง ย่านบ้านน้ำชาที่รักษาไว้ ตลาดปลา และจังหวะที่ให้คุณได้ยินเท้าตัวเอง มันไม่ใช่ความลับ มันแค่สนใจแสดงให้คุณน้อยกว่าชิบูยะ

ชินคันเซ็นโฮคุริคุวางไว้สองชั่วโมงครึ่งเศษจากโตเกียวบนขบวนเร็วสุด ยืนยันตารางของวันคุณ แล้วต้านความอยาก "ทำคานาซาวะ" ระหว่างอาหารเช้าในโตเกียวกับอาหารเย็นในเกียวโต สวนอย่างเดียวก็เป็นเหตุผลของหนึ่งคืน สองคืนคือตอนที่ที่นี่เลิกเป็นถ้วยรางวัลและเริ่มเป็นการพัก การพุ่งกลางวันเดียวคือวิธีเก็บประตูหนึ่งบานกับไหล่ที่ปวด

สวน ซอย และตลาด

เคนโรคุเอ็นเป็นหนึ่งในสามสวนที่คนในญี่ปุ่นจัดอันดับมานาน ข้างไคราคุเอ็นในมิโตะและโคราคุเอ็นในโอกายามะ มีค่าเข้า และค่าเข้าคือสิทธิ์เดินช้า ไปตอนเปิด สระ ต้นสน และทางเดินคือการมา รูปที่ประตูไม่ใช่ ในฤดูดอกไม้สวนแน่นในแบบที่ยังรู้สึกเป็นสวน ในฝนมันเกือบดีกว่า ฝั่งทะเลญี่ปุ่นของฮนชูมีวันเทา ๆ มากกว่าฝั่งแปซิฟิก พกร่มแล้วไปอยู่ดี

ฮิงาชิชายะคือย่านบ้านน้ำชา เล็กและสงบกว่ากิออน มีขนมทองคำเปลวที่ข้ามได้โดยไม่บาดเจ็บ เดินบ่ายแก่ เมื่อไม้ดูอบอุ่น และอย่าเปลี่ยนเป็นการไล่ตามนักแสดง นางามาจิ ย่านซามูไรเก่า คือกำแพงดินเตี้ยและคลอง ใช้เวลาน้อยกว่าที่คิด และตอบแทนคนที่ไม่ได้แข่งกับรถบัส ตลาดโอมิโจคือเช้า: อาหารทะเล ของดอง ของย่างขณะคุณตัดสินใจ แผงจำนวนมากจางลงกลางบ่าย ไปก่อนที่คุณจะเดินจนท้องว่าง

Save

มันเข้ากับเส้นทางยาวอย่างไร

คานาซาวะจับคู่กับภูเขาได้ตามธรรมชาติถ้าคุณเป็นนักเดินทางแบบนั้น และกับการกลับโตเกียวเรียบ ๆ ถ้าคุณไม่ใช่ มันยังอยู่บนทางไปชายฝั่งทะเลญี่ปุ่น ซึ่งเป็นภูมิประเทศคนละแบบกับเมืองโทไคโดที่ทุกคนรู้จักแล้ว คุณไม่ต้องติดจุดแวะเพิ่มเป็นสาย สวน อาหารเช้าตลาด ย่านเงียบ และอาหารเย็นที่ไม่ได้จองเมื่อหกสัปดาห์ก่อน คือโครงที่เต็ม

นอนใกล้สถานีถ้าจะออกเช้า หรือใกล้สวนถ้าการเดินเช้าคือจุดหมาย ส่งกระเป๋าไปก่อนเพื่อให้ซอยซามูไรไม่กลายเป็นทางกระเป๋า กินอาหารทะเลถ้าคุณกินอาหารทะเล และอย่าบังคับไอศกรีมทองคำเปลวเข้าเรื่องถ้าคุณไม่ได้อยากได้จริง คานาซาวะเก่งในการเป็นตัวเอง ปล่อยให้มันเป็น ทางแยกยังอยู่เมื่อคุณกลับโตเกียว