ออนไลน์ในญี่ปุ่นโดยไม่โดนบิลโรมมิ่ง

วิธีแพงที่จะออนไลน์ในญี่ปุ่นคือลงเครื่อง เปิดแผนที่ แล้วปล่อยเบอร์บ้านโรมมิ่งขณะหาเคาน์เตอร์ซิม เบอร์ที่คุณจ่ายอยู่แล้วจะทำอย่างนั้นด้วยความเต็มใจ ปิดดาต้าโรมมิ่งของเบอร์นั้นก่อนล้อแตะพื้น หรือก่อนออกจากบ้านถ้าไม่ไว้ใจตัวเองที่สนามบิน

eSIM เป็นทางแก้ปกติสำหรับโทรศัพท์เครื่องเดียว ซื้อก่อนบินและติดตั้งขณะยังมีไวไฟ เพราะการตั้งค่ามักต้องการการเชื่อมต่อที่คุณกำลังจะเสีย โทรศัพท์ที่ไม่มีถาดซิมไม่มีทางอื่น พ็อกเก็ตไวไฟ เราเตอร์เล็กที่รับและคืน เป็นการซื้อที่ดีกว่าเมื่อคนในกลุ่มต้องออนไลน์และมีคนเดียวที่อยากจัดการแพ็กเกจ เครื่องเดียว รหัสผ่านเดียว และโทรศัพท์ยังใช้เบอร์ตัวเองสำหรับโทรและข้อความธนาคาร

ก่อนเสียไวไฟที่คุณมี

• ติดตั้ง eSIM ท่องเที่ยว หรือยืนยันออเดอร์พ็อกเก็ตไวไฟ เช้าวันที่ออก
• ตั้งเบอร์บ้านไม่ให้ใช้ดาต้ามือถือ ไวไฟเปิดไว้ได้
• ดาวน์โหลดแผนที่ของเมืองที่คุณจะไปจริง เก็บไว้ในเครื่อง
• เก็บภาพหน้าจอที่อยู่โรงแรม คนขับอ่านจากหน้าจอดับไม่ได้
• นาริตะ ฮาเนดะ และคันไซมีเคาน์เตอร์ถ้าคุณไม่ได้ทำอะไรเลย แถวคือราคาของทางเลือกนั้น

ค่าโรมมิ่งน่าเบื่อและจริง บิลบ้านมาหลังคุณกลับ ซึ่งเป็นจังหวะแย่ที่จะรู้ว่าแผนที่แพง แพ็กเกจท่องเที่ยวคืออันที่คุณตั้งใจใช้ เบอร์บ้านสำหรับเบอร์ที่รับรหัส โดยเฉพาะบนไวไฟ

ทดสอบสายใหม่ก่อนต้องใช้กับรถไฟ ต่อไวไฟสนามบิน ยืนยันว่า eSIM เปิด แล้วเปิดแผนที่ ถ้าพลาดในอาคารผู้โดยสาร เคาน์เตอร์ยังอยู่ในอาคาร ถ้าพลาดบนชานชาลาชินจูกุ คุณกำลังหาทางในสถานีจากความจำ

Save

การเชื่อมต่อมีไว้ทำอะไร

คุณต้องการมันสำหรับเวลารถไฟ หมุดโรงแรม และการแปลเมื่อเมนูไม่มีรูป คุณไม่ต้องการมันเพื่อสตรีมรายการบนตู้ที่คนแน่น ดาวน์โหลดสิ่งนั้นที่โรงแรม โทรศัพท์เงียบคือกฎมารยาททั้งก้อนบนรถไฟ ไม่ว่าไฟล์จะเซฟไว้หรือไม่ ฮอตสปอตที่ยกในฝูงชนเป็นแค่โทรศัพท์ที่ใหญ่กว่า

แบตพ็อกเก็ตไวไฟหมดตอนบ่ายถ้าเครื่องแชร์ให้หลายเครื่องตั้งแต่เช้า ชาร์จตอนมื้อกลางวัน ให้คนหนึ่งดูแลเพื่อไม่ให้มันค้างบนโต๊ะคาเฟ่ eSIM ไม่มีปัญหานั้น และมันก็ไม่แชร์ เลือกเครื่องมือที่เข้ากับกลุ่มที่คุณมี

จดรหัสเข้าใช้ รหัสพ็อกเก็ตไวไฟที่อยู่ในอีเมลที่เปิดไม่ได้ เพราะคุณไม่มีการเชื่อมต่อ เป็นฉากเล็กที่ข้ามได้ โน้ตในกระเป๋าเงินยังใช้เมื่อโทรศัพท์ไม่ใช้